Wat?
Hé.
Hé, alles in orde?!
Alsjeblieft.
Alsjeblieft, wees niet dood. Ben je in orde?
Hallo. Hé.
Hé, alles goed?
Wees alsjeblieft niet dood. Komaan.
En twee Adem.
Verdraaid.
Hé. Dat was grappig
Dat was echt grappig.
Weet je, ik...
Ik heb altijd gehoopt dat net voor ik zou sterven,
ik mijn leven zou zien voorbijgaan en wonderlijke dingen zou zien.
Een leven vol feestjes en vrienden en...
en hoe ik leerde gitaar spelen,
en misschien dat er ook een meisje zou zijn.
Maar ik hing daar...
en zag niemendal.
Maar ik zag jou.
En ik weet dat het dom klinkt maar ik...
Ik dacht echt een moment dat...
dat er misschien, heel misschien een reden was dat jij...
Wacht! Wacht! Wacht!
Wacht! Wacht op mij! Wacht op mij!
Ga! Ga! Ga!
Kaaskoekjes?
Hallo, wereld!
Mijn naam is Hank Thompson,
en ik ben gestrand op een eiland in de Stille oceaan, helemaal alleen!
En deze man,
deze man redde me van een gewisse dood
doordat hij me toeliet hem te berijden als een jet ski,
voortgestuwd door zijn...
Hoe deed je dat?
Misschien...
hopen jouw gassen zich op door ontbinding
en misschien doordat je ziel je lichaam verlaat?
Waarom praat ik tegen jou?
Alsjeblieft, werk.
Hallo, wereld.
Het spijt me.
Ik moet gaan.
Hallo!
Hallo.
Help!
Zie je dat?
Er gaan hier mensen komen.
Ze gaan ons voeden en voor ons zorgen.
Iedereen zal ons verhaal willen horen,
en ik ga helemaal afgepeigerd raken door jou mee te zeulen.
Dat is niet grappig.
Hallo?
Help.
Help!
Man, het is toch altijd het lied dat je haat
wat in je hoofd blijft zitten.
Sorry.
Kan je ook niet slapen?
M'n moeder zong dit lied altijd voor me als ik de slaap niet kon vatten
zodat ik aan niets hoefde te denken maar ik herinner me wel de woorden.
Laat me je opeten.
Komaan!
Iemand. Help!
Je ligt daar maar als een walgelijke, nutteloze zak stront.
Het spijt me. Het spijt me. Ik moet gaan.
Bedankt voor je hulp, of zo.
Waarom?
Nee, nee, nee....
Nee, klootzak. Stop daarmee.
Water! Water!
Wat doe je? Wat ben je aan het doen?
Wat doe je?
Oké.
Je bent het meest smerige ding in deze smerige wereld.
Wacht. Nee.
Nee, alsjeblieft. Alsjeblieft.
Het spijt me. Alsjeblieft houd niet op.
Wat?
Man...
Manny?
Is dat jouw naam?
Man... ...ny
Dag, Manny. Ik ben Hank...
Dag.
Hallo.
Hallo... - Hal... lo...
Hank. - Hank.
Heel goed.
Ik...
Komaan. Praat tegen me, makker.
Stop met mompelen, alsjeblieft.
Praat tegen me. Alsjeblieft. Spreek, Manny.
Hoe wil je dat iemand tegen je praat als je klinkt als een achterlijke?
Ik klink zoals mijn vader.
Het spijt me.
Hé. Dat meende ik niet.
Praat maar zoals je zelf wil.
Je kan voor mijn part heel de dag mompelen terwijl je naar je voeten staart.
Oké makker?
Oké makker.
Dag.
Hallo.
Waarom sloeg je me?
Het spijt me. Ik...
Ik dacht dat je dood was.
Ben ik dood?
Ik denk het niet. Jij praat.
Maar ik klink achterlijk.
Nee, nee, jij klinkt geweldig.
Zeg dat woord niet. Ik deed niet...
Ik ben een nutteloze
zak stront? - Nee, man.
Hé, ik meende dat niet.
Ik gedroeg me als een klootzak.
Ik ben geen zak stront?
Nee, je bent geweldig.
Je bent een mirakel, of...
of ik hallucineer door uithongering.
Dit is maf.
Nee, nee, nee...
Hé, hé. Stop. Stop. Stop. Stop. Stop met zingen.
Het was niet de bedoeling dat je dat zou horen.
Daar houd ik van. Zingen.
Oké, kan jij je nog iets herinneren van vroeger, van je leven?
Hoe kwam je hier? Waar zijn we?
Hoe heb je me gered?
Iets? - Hé, wat is dat?
Oh, dat, nee, ik...
Geen zorg. Maak je geen zorgen daarover.
Wel belangrijk is dat we een uitweg vinden naar huis.
Ik probeer het me te herinneren.
Wat is thuis?
Dit is van thuis.
Normaal zit dit vol met deze dingen die noemt men cheese puffs.
Oké.
Soms hangen je vingers vol met het gele spul door ze te eten.
En waarschijnlijk zei je moeder je dat je je handen moest wassen,
maar ik wed dat je je vingers aflikte wanneer ze niet keek.
Iets? - Wat?
Wat?
Wacht. Wacht, wat moet er gebeuren?
Ik weet het niet. Ik dacht...
dat ik misschien enige herinnering kon inslaan of zo,
en, bam, de haren in je nek staan rechtop
en jouw hart zou beginnen kloppen als het je allemaal weer te binnen schiet.
Alles wat je achterliet. Je kaak hangt open.
De camera zoomt in.
Muziek speelt.
Je herinnert je "Jurassic Park"! - Wat?
Je zong net het themalied ervan.
Laura Dern, de brachiosaurus.
Ik ken geen "Jurassic Park."
Je herinnert je wel het lied.
Manny...
als je "Jurassic Park," niet kent dan ken je niks.
Dit is van thuis waar al die andere mensen zijn.
Waarom is het dan nu hier? - Omdat het vuilnis is.
Dit is wat de mensen niet meer willen, dus verbergen we het.
Waarom willen de mensen het niet meer?
Wel, dit is stuk.
Dat is leeg.
Dit is waardeloos.
Stinkend. Oud.
Hoe kwam je zover weg van huis?
Ik liep weg maar dat...
Het doet er niet toe. Het is...
Wat wel interessant is, is dat jij je leven weer herinnert.
Oké. Wat is het leven?
Dit ben jij.
Dit is jouw lichaam,
en dat is waar jouw brein zit
en daar zitten jouw herinneringen.
Mensen evolueerden miljoenen jaren om zover te komen.
Ja! - We doen deze dingen,
omdat het ons helpt te overleven... min of meer.
Wat is dat?
Dat is kak.
Kak is wanneer je lichaam alles bij elkaar neemt wat je niet meer moet
en knijpt het dan uit je gat.
Alles kakt. Hier is een boek.
Iedereen leest dit als kind.
Mensen kakken elke dag.
Of zelfs meer als ze ziek zijn of angstig,
of wanneer ze dood gaan, want... je schijt in je broek als je sterft.
Oh, God. - Nee, het is in orde.
Iedere dag sterven er mensen.
Wat doet men met al die dode mensen?
Verbergen ze hen ook? - Ja.
Dus ben ik als het vuilnis? - Nee. Jij bent anders.
Misschien viel je in radioactief afval,
of misschien was je een speciaal genetisch ontworpen soldaat
die cryogeen bevroren werd en teruggezonden in de tijd om mij te redden
evenals de hele mensheid.
Oh, Super Manny, red me!
Je hebt daar iets in zitten.
Je lijkt wel een multifunctionele werktuig man.
Je bent speciaal. - Ik ben speciaal?
Ja, en daarom heb ik jou nodig om me te helpen weer thuis te komen..
In de civilisatie zijn er 7 miljard levende mensen op de planeet
rondlopend, knipperend en ademen en eten,
en jij was er één van.
Je zocht wellicht alleen maar het geluk. Dat doet iedereen.
Zo zie je eruit als je gelukkig bent.
Gelukkig.
Je zoekt iemand om er gelukkig mee te zijn,
een vriend, een vriendin of een hond.
Woef woef. Brave jongen. - Brave jongen.
Soms heb je zoveel geluk dat je die ene persoon tegen het lijf loopt
waarmee je de rest van je leven wil slijten,
en dat is liefde. - Oké.
Wil je naar huis gaan om lief te hebben?
Ja.
Maar je liep weg omdat niemand van je houdt?
Dat is niet waar.
Je bent gebroken en leeg en vuil
en je stinkt en je ben waardeloos en oud.
Je bent net vuilnis, toch? - Zwijg. Wat...
Het spijt me, Hank. Ik zeg gewoon maar wat in me opkomt.
Wel, ja kan niet zomaar alles zeggen wat er in je opkomt.
Dat is kwaadspreken.
Het spijt me.
Help!
Kan iemand me horen?!
Ik ben verdwaald!
Wat moet ik nu doen, Hank?
Manny... kijk naar hen.
Beeld je hen in zonder kleren.
Wat zit er onder hun kleren?
Je weet wel, hun...
tieten en vagina's, konten.
Tieten en vagina's, konten.
Wat doe je daarmee? - Manny...
Weet je, het was heel erg moeilijk...
om aan zulk tijdschrift te raken toen ik nog een kind was.
Ik moest er voor onder de bosjes van de snelweg zoeken
en stiekem neuzen in m'n vader zijn voorraad.
Ik bedoel, voor het Internet, was ieder meisje speciaal.
Ik wed dat je net hetzelfde deed,
liefdesverhaaltjes maken voor ieder van hen.
Wat voor liefdesverhalen?
Wel...
haar naam was misschien... Jessie.
En je verzon dat je
haar tegenkwam op straat en haar zo versierde.
Samen iets gaan huren.
Samen eten koken.
Kijken naar Netflix.
Hank, iets...
er is iets mis met m'n tieten.
Wat bedoel je?
Ze gaan alle kanten op.
Verdorie.
Oh nee. Het stopt.
Wat is Netflix?
Verrek...
Wel, dat is...
Normaal gezien, als je op een date gaat met een meisje,
ga je met haar naar de bios een film kijken,
maar als je je echt heel erg comfortabel voelt met iemand
dan blijf je gewoon thuis en kijk je naar Netflix.
Jij en Jessie zouden vast thuis blijven de hele tijd,
films kijken. Je zou in slaap vallen op de sofa
tenzij je één van je geweldige feestjes zou houden.
Dan, na enkele jaren zou je waarschijnlijk trouwen.
Een gewone trouwpartij,
niets groots en je zou tweelingen krijgen
en je zou een bijbaan moeten hebben om je rekeningen te kunnen betalen,
maar daar geef je niet om want
je zou aldoor gaan kamperen met je gezin en...
en je zou haar zeggen dat ze er nog mooier uitziet met dat grijze haar.
Manny.
Manny, ik denk dat mijn liefdesverhaal jou weer tot leven wekt!
Het beweegt! - Wat gebeurt er?
Wat is dat? - Het leeft!
Wat is het? - Het beweegt!
Oh, God, ik ben walgelijk!
Nee, nee, nee... je bent niet walgelijk.
Nee, mijn lichaam is walgelijk. Het is verschrikkelijk!
Nee, het is oké. Dat gebeurt bij iedereen Bij iedereen, dat is normaal.
Echt? In orde.. - Ja.
Het is in orde Rustig maar.
Hé. Laten we...
Laten we dit een ogenblik wegdoen.
Kalmeer. Het is in orde.
Oké.
Jessie.
Manny, ik denk dat jouw penis ons de weg naar huis wijst.
Hé, er gebeurt niks, Hank. Denk je dat ik stuk ben?
Het is in orde.
Kijk, wanneer je iets teveel doet
krijgt het minder effect.
Dat is zoiets als de wet van afnemende resultaten.
Dat overkomt iedereen.
Dat is waarom er zoveel fetisjen zijn.
Fetisjen? - Ja.
Iedereen heeft zo zijn voorkeuren.
Meisjes moeten echt wel aardig zijn als ze de kerels al die dingen met ze laten doen.
Ja, ze zijn heel aardig.
Weet je nog wanneer je die kurk in m'n kont stopte?
Ja.
Geldt dat ook als seks? - Manny, nee.
Ik wil seks hebben.
Ik zou willen dat er een manier is dat ik zou kunnen doen alsof.
Dat noemt men masturbatie..
Dat is zoiets als seks.
Maar dan met jezelf? - Ja.
Maakt masturbatie de mensen gelukkig?
Dat is het zeker.
Ik wed dat jij veel masturbeert.
Ik kan niet geloven dat we daarover praten.
Manny, meestal praten de mensen daar niet over.
Kijk, ik doe het niet echt veel.
De eerste keer dat m'n vader me betrapte met één van zijn tijdschriften
was hij echt wel ontzet.
Waarom?
Wel, ik vermoed dat ouders niet willen weten
naar zulke spullen kijken.
Daarom zeggen ze hen
dat ze naar de hel gaan of blind zullen worden.
Maar mijn vader...
Hij geloofde daar niet in, en hij zei,
"Hank, wanneer je... je weet wel,
verspil je energie,
zowel in het orgasme
als in de dagelijkse aanmaak van sperma,
dus als je het teveel doet zal het je leven inkorten,
en daarom, doorgaans genomen, leven mannen minder lang.
omdat ze... je weet wel."
Was je dan bang om dood te gaan?
Ja, ik was echt ontdaan.
Toen zag mijn moeder dat ik weende,
en zei ze het meest belachelijke ooit.
Ze zei dat ze 40 was en ik 11 en,
als ik maar genoeg masturbeerde, dat ik haar zou kunnen inhalen
en dat we op die manier op exact dezelfde dag zouden sterven en nooit meer gescheiden zijn.
Ik denk dat ze zo probeerde grappig te zijn.
Dat is niet grappig.
Oké.
Ze had een raar gevoel voor humor.
En zelfs al had ze gelijk,
zou ik nooit in staat geweest zijn om me snel genoeg af te rukken om haar in te halen.
Ze stierf kort daarop.
En dus, als je masturbeert,
denk je aan je moeder.
Manny, nee. Dat is raar.
Raar?
Raar is iets... als je dingen doet die niemand anders doet,
zodat ze je erom uitlachen.
Dus als ik zeg dat ik niet kan masturberen
omdat het me doet denken aan mijn moeder lachen de mensen me uit.
Maar dat is lollig. Mensen doen lachen is geweldig.
Dat is het niet, want dan schelden ze, zoals Hankje Rukker,
en moet je van school veranderen, en dat is niet lollig.
Hank, als ik ga masturberen, zal ik aan jouw moeder denken.
Manny, stop.
Maar als ik aan jouw moeder denk terwijl ik masturbeer
dan ben jij niet raar meer, toch? - Nee, stop gewoon met praten.
Ik wil alleen maar helpen. - Dat doe je dan niet,
dus stop met praten en stop met vragen stellen.
Zal ik dan maar gewoon terug dood zijn?
Ja, doe dat. Sterf in vuur.
Manny...
Manny, het spijt me. Ik was wat ontdaan.
Focus. Gaan we in de goede richting?
Manny.
Makker, ik heb jou nodig.
Ik heb je nodig, jouw speciale kompas.
Oké.
Heilige...
Iets enorm heeft hier een drol gedraaid.
We kunnen maar beter voorzichtig zijn.
Voorzichtig.
Hé, Hank. - Stil.
Ik dacht dat je weer wou dat ik ging praten.
Doe ik ook. Maar nu wil ik dat je stil bent.
Wel, ik ben nog niet zo goed in het volume in mijn stem te controleren, Hank.
Je moet het me leren. - Manny.
Wat doet je gezicht? Waarom zijn je ogen zo groot?
Manny, zo ziet angst eruit.
Waarom ben je bang voor die drol?
Ik ben bang voor wat die drol maakte. - Maar waarom dan?
Omdat alleen hele grote, angstwekkende dingen zulke grote drollen maken.
Wat dat nog? Alles kakt.
Ja, maar als het ons vindt, zal het ons opeten
en ons uit z'n gat wringen en ons veranderen in kak.
Manny, rennen!
Hank!
Waarom bewegen we zo snel?
Wat...
Hank.
Waar kijk ik naar?
Dat is een telefoon.
Telefoon is prachtig.
Nee, nee... Dat is slechts een foto van een meisje op de telefoon.
Wat? Waar is het naartoe? Wat doe je? Wat ben je aan het doen?
We moeten het uitzetten om de energie te sparen.
Nee. Maar die is van mij.
Manny...
De batterij is bijna leeg en er is geen signaal.
We moeten het uitzetten zodat we hulp kunnen vinden eenmaal dichter bij huis.
Ik heb een boel vragen over de dingen die je zonet zei.
Vertrouw me maar.
Vertrouw me.
Verdomme.
Mag ik haar nog eens zien?
Kan ik haar nu zien?
Alsjeblieft?
Misschien.
Je kan je misschien nog eens verkleden, zoals tevoren
zodat ik me het herinner?
Verkleden?
Nee, Manny, we moeten voedsel vinden.
We moeten hieruit zien te raken, of anders ga ik dood.
Maar we hebben alles al geprobeerd.
Hank, wat als ik haar gekend zou hebben?
Misschien was ze wel een vriendin,
of mijn meisje of mijn vrouw.
Het is zoals je zei de liefde brengt me terug tot leven.
Ik ben jouw meervoudige werktuig man..
Dat klinkt echt...
Stom.
Haast je voor je verhongert en sterft.
Oh, mijn God. - Het spijt me.
Je ziet er mooi uit.
Vind je dat ik mooi ben?
Natuurlijk wel.
Nee, echt?
Wel, werkt het?
Herinner je iets?
Ja.
Wat is mijn naam?
Laura...
Dern? - Manny!
Oh, nee! Hank, het spijt me. Alsjeblieft, laat me nog eens proberen..
Heb je er enig idee van wat de mensen thuis zouden denken
als ze me zo gekleed zouden zien? - Oh, maar laat me nog één keer proberen.
Hank, alsjeblieft.
Nu ik haar gezien heb,
krijg ik haar niet meer uit mijn hoofd,
en ik weet niet of het iets is wat zomaar gebeurt of dat ik raar ben,
maar iets zegt me dat zij het is die ik tegen het lijf zal lopen
en de rest van mijn leven mee zal slijten
en als er dan misschien een manier is om me haar te herinneren,
dan zal het weer allemaal terugkomen,
en staat mijn nekhaar weer omhoog en kan ik jou redden.
Dat was goed praten.
Zie je? Het werkt al.
Wat doe je?
Ik zing een lied zodat jij niet aan dingen denkt.
Wel?
Wat zal ik nu doen?
Misschien moet je tegen haar praten..
Waarover?
Gewoon, wat in je opkomt.
Hallo.
Ik weet niet waarom,
maar ik heb zo 'n plotse drang om mijn mond op jouw mond te drukken.
Dat noemt men kussen, maar dat kan je nu nog niet doen.
Dat is veel te snel.
Wat als ik mijn penis in je steek?
Dat is nog erger. - Oh, het spijt me.
Wat als ik maar het net met het topje doe,
gewoon als begin.
Oké, Manny, het gaat hier niet om seks. Oké? Het is...
Oké.
Welkom op de bus.
Dit is de manier waarop mensen als wij reizen als je te arm bent om zelf te rijden.
Oh, ja.
Er zijn nog andere mensen.
Ja.
Hallo. Hallo, iedereen.
Bussen zijn voor mensen die elkaar niet kennen.
Ze lezen boeken. Ze luisteren naar muziek.
En we zingen allemaal samen liedjes, juist? - Nee!
Nee, nee, de andere mensen zullen je aanstaren als je begint te zingen
daarom luister je naar je eigen muziek.
Oh. - Hier.
Terwijl je luistert...
staar je uit het raam.
En ik zie de wereld aan me passeren.
Dit is het dus.
Het leven dat ik vergeten was.
Als ik terug thuis kom
ga ik met de bus rijden, iedere dag.
Manny, dit is nog maar het begin.
Iedere dag rijd je met de bus en tel je de minuten,
hopend dat je haar zal weerzien.
Oh, mijn God.
Ze glimlacht,
en je voelt een vreemde tinteling in je nek.
Iets dierlijk binnen in je maakt dat het zweet je uitbreekt.
Je voelt je de gelukkigste man ter wereld.
Ze zit alleen, net zoals iedere dag,
en kijkt uit het raam verzonken in haar gedachten.
Je kent die blik. Ze is net zo alleen al jij bent.
Maar dat hoeft ze niet te zijn. Je zou haar kunnen aanspreken.
Haar zeggen dat je graag naast haar zou zitten vandaag net als iedere dag,
want het leven is kort en niemand verdient het om alleen te zitten in een bus.
Ik wil dat dit ophoudt.
Werkt het niet? - Nee.
Ze is veel te mooi.
Ik kan nu niet tegen haar praten.
Wat als ik iets stoms zeg? Ik zou terplekke willen sterven.
Daar is ze en jij gaat niets doen?
Wat zou jij doen?
Ik zou...
Ik zou wellicht wachten
en zien hoe ze de bus afstapt
en naar huis gaat en ik eet een gehele pizza alleen op.
Manny, ik moet je de waarheid vertellen. Ik ben niet zo goed in die dingen.
Oh, juist. Niemand houdt van je.
Probeer deze eens.
Ik zie niet zo goed.
maar je ziet er mysterieus uit en meisjes houden van mysterieus.
Je voelt je gaaf, hè? - Ik denk het.
Je ziet er gaaf uit. - Oh! Wat doe je?
Al wat je moet doen is haar aanspreken.
Ik geloof in je.
Zit je hier alleen?
Ja. - Dus ben je een freak.
Wat?
Nu ben je het niet.
Waar luister je naar?
Naar een lied dat ik voor jou schreef.
Hank?
Neem me bij de hand.
Oké, leg die nu op haar hand.
Oké. Ik wil naar haar kijken.
Mijn naam is Manny.
Mijn naam is S...
Sarah.
Is dat haar naam?
Sarah Johnson.
Sarah Johnson? - Ja, Sarah Johnson.
Manny, je gezicht.
Oh, zo zie ik eruit als ik blij ben.
We moeten naar huis gaan, Hank.
We moeten naar huis, zodat ik Sarah kan vinden
en samen met haar tweelingen hebben en twee banen
en oud worden. - Manny, m'n hand.
Manny, help me thuis te raken.
Wat was dat?
Wodka.
Laten we een feestje bouwen.
Ja en iedereen uitnodigen die we kennen.
Iedereen! We bouwen een feestje!
Manny, ik moet je wat zeggen.
Beetje beschonken.
Sarah...
Ik denk dat jij de ware bent.
Ik was nog nooit zo gelukkig.
Manny... kijk naar me.
Des te meer je van me ziet, des te minder zal je van me houden.
Het is de afnemende meeropbrengst of zoiets.
Sarah, masturbeer jij wel eens? - Wat?
Ik heb een vriend genaamd Hank
en hij masturbeert niet, omdat het hem aan zijn moeder doet denken.
Manny, dat moest tussen ons blijven.
Nee, luister. Sarah...
Sarah.
Dus, Hank's moeder stierf toen hij nog heel klein was,
en daarom is hij ontzet als hij eraan denkt.
En hoewel masturberen hem blij maakt,
doet hij het niet.
Oké.
Ik weet niet precies wat masturberen is of hoe het moet,
maar ik denk dat het wellicht aanvoelt als de wind in je haar
of erg hard met de auto rijden
of een hap nemen van je favoriete eten
of dansen met je vrienden
of je favoriete lied zingen
of met de bus rijden
of uit het raam kijken.
Dus waarom zou je daar nee tegen zeggen?
Ik denk dat zijn moeder hem alleen maar gelukkig wou zien.
Wat denk jij?
Ja, denk ik ook.
En wat zou jou nu gelukkig maken?
Misschien...
Ik ben echt dronken. - Oh, ja, ik ook.
We konden maar beter naar bed gaan. - Ja.
Hank, wil je mijn hoofd even uit het raam halen?
Dank je.
Slaapwel.
Morgen, Hank.
Hoe heb je geslapen?
Het is al laat.
We kunnen beter verdergaan.
Hank, dankzij jou,
zal ik haar snel zien... in het echt.
Ik heb een gevoel, en ik weet niet hoe ik het moet noemen.
Het voelt aan alsof ik bovenop je lig,
je echt fysiek aanraak,
maar er zit iets tussen ons.
Ik word ook gewaar dat je iets wil zeggen,
maar je weet niet wat je moet zeggen,
en daarom zegt geen van ons beiden iets,
en om een of andere reden, lijkt het me dat dit voor altijd is.
Is dat een ding? - Nee, dat is geen ding.
Dus niemand heeft zich zo gevoeld?
Je kan best de eerste zijn in de geschiedenis van de mensheid.
Dat geeft me dan weer een ander gevoel en ik...
Manny, alsjeblieft, geen gevoelens meer nu.
Oh, Hank, ik denk dat ik nu angst voel.
Niet nu, Manny.
Nee echt, ik ben bang.
Ik ben bang want als ik eraan denk, dood te gaan zal ik jou erg missen.
Je bent toch echt wel het ergste.
Verheug je je erop iedereen terug te zien als je thuiskomt?
Ja, denk ik.
Je zal je vader zien.
Ja, hij zal zich wel afvragen waar je bent.
Wel, we hielden niet echt contact.
Ik bedoel, we probeerden elkaar te bellen op verjaardagen,
maar, weet je, ook dat vervaagde.
Waarom? Wat gebeurde er?
Wel, enkele jaren terug vergat hij te bellen.
Hij wist niet goed hoe zicht te verontschuldigen,
maar ik voelde aan dat hij er mee verveeld zat,
dus leerde ik hem hoe hij een automatische verjaardags e-card moest zenden.
Dat is zoiets als een brief die je krijgt op je telefoon.
Het zendt me automatisch jaarlijks een verjaardagskaart,
zodoende kan hij het niet meer vergeten.
Ik wil zeggen, ook ik vergat de zijne telkens,
dus maakte ik er ook een.
Ik vraag me af of ik en mijn pa dat ook deden.
Ik hoop hem iedere dag een automatische kaart te sturen.
Het is niet speciaals.
Als ik zou sterven,
zendt een website hem ieder jaar een kaart voor de rest van z'n leven.
Hij zou niet eens weten dat ik er niet meer ben.
Dat is niet waar. Hij geeft om jou.
Ja.
Ja, hij is m'n vader.
Maar hij doet het niet.
Ik bedoel, hij zou het beter eens wat meer tonen.
Waarom zou hij dat?
Geen van ons beiden zijn echte praters.
Voor sommige mensen is het moeilijk hun gevoelens te tonen.
Dat is achterlijk.
Manny, gebruik dat woord niet. - Als ik terug thuis kom,
zal ik Sarah tonen hoeveel ik van haar houd, iedere dag.
Wanneer ze ook maar wil, als ze dorst heeft mag ze mijn spuug drinken
en kan ze gebruik maken van mijn gas om te reizen naar waar ze ook maar wil.
Je kan niet je gas gebruiken in aanwezigheid van andere mensen.
Wat? Waarom niet?
Omdat dat raar is.
Mensen houden niet van andermans scheten.
Is het daarom dat je geen scheet laat als ik er ben?
Nee. Ik wil dat
doen als ik alleen ben of ik houd me in.
Zo hoor je dat te doen.
Dat is intriest.
Dat is zo intriest!
Waarvoor gaan we überhaupt naar huis?
Het lijkt wel of je daar helemaal niks mag.
Ja.
We moesten misschien maar hier blijven.
En nooit meer naar huis teruggaan?
Dit zal onze thuis zijn.
We konden onze eigen reglementen maken en doen wat we willen.
We kunnen 'n band oprichten.
En een boomhut maken.
Ja, met een home movie theater systeem.
En een opname studio.
Ja, en we kunnen zingen zo luid we willen.
Ja! - Ja!
Ja.
Ja, jij en ik. - Ja, hé...
Ik moet plassen.
Ik zit op deze rots
zulk een comfortabele rots
Hank is gaan plassen
Het is hier zo leuk
Lekker donker en warm
Hank is gaan...
Manny, ik moet je iets geweldig tonen,
maar eerst moet ik je iets vertellen.
Hank, ik moet jou ook iets vertellen.
Nee, ik eerst.
Kijk... ik had je nodig om thuis te komen,
en toen leidde het ene naar het andere en plots had ik een vriend
en ik was te bang om je de waarheid te vertellen,
maar dit is mijn telefoon, Manny niet de jouwe.
En Sarah...
is een meisje dat ik elke dag zag op de bus,
maar ik had nooit de moed om haar aan te spreken.
Ik dacht dat iemand zoals zij iemand als ik nooit bij me zou willen zijn.
Zelfs ik wil niet bij me zijn.
Uiteindelijk...
Wat?
Dat was wat ik je wou vertellen, Hank.
Er zit een grote wasbeer en hij eet al ons voedsel op.
Stil.
Wat zei je over Sarah?
Sarah.
Manny.
Manny. Manny!
Neer.
Wat ging Sarah doen met die kerel?
Dat is haar echte leven. Kunnen we daar later over praten?!
Was ze dan nooit de mijne?
Waarom vertelde je me dat niet?
Dat wou ik wel.
Ik was te beschaamd.
Beschaamd?
Je deed me geloven dat ik verliefd was op iemand
die nooit wist dat ik besta
maar ik ben eigenlijk een eenzame rare loser, eigenlijk?
We hebben haar niet meer nodig!
We hebben elkaar!
Verdomme.
Kijk.
Hé!
Kijk naar hier! Alstublieft help ons!
Wat is dit?
Dat zijn auto's, Manny. Als we naar beneden kunnen gaan...
Ik ken die verdomde auto's. Ik vertel over het leven.
Wat is leven?
Manny...
Wat is dat geflits in mijn hoofd?
Ween je?
Ik weet het niet. Is dit wenen?
Daar houd ik niet van.
het is nat en niet comfortabel,
en, oh, God, waarom tril ik zo?
Haal gewoon adem. Dit is normaal.
Probeer te denken aan leuke dingen.
Ik...
Manny, wat je ook aan het doen bent houd er alsjeblieft mee op.
Ik ben maar aan 't denken.
Wel, stop dan met denken. - Ik kan het niet helpen.
Dit is een gedachte, en dit is een gedachte,
gedachte, gedachte, gedachte.
Allemaal gedachten,
en sommige gedachten worden weer andere gedachten.
Gedachten zoals, als mijn beste vriend zijn scheten voor me verbergt...
wat verbergt hij dan nog voor me?
En waarom doet die gedachte mij me zo alleen voelen?
Manny, we moeten proberen aan iets anders te denken.
Het is niet gezond te focussen op die dingen.
Ik had net een gedachte bij die gedachte.
Hoe verberg je je gedachten en waarom verbergen we allerlei dingen?
Manny, dat is gewoon een kracht dat je lichaam heeft.
Je kan leren het onder controle houden.
Dus vermoed ik dat mijn brein ook raar is, dan?
Wat doe je met gedachten zoals deze?
Daarover loog ik.
Ik was leeg, en toen kwam jij.
En ik wil dit niet meer.
Manny, alsjeblieft. Ik ga sterven.
Wij gaan sterven. Dat is een gedachte.
Iedereen sterft.
Het spijt me als het me raar maakt of dat jij het niet begrijpt,
maar ik wou dat ik weer dood was.
Nee, Manny.
Ik begrijp het.
Ik neem aan dat je nu gaat sterven.
Het voelt aan alsof het mijn schuld is.
Nee, Manny. Dat is niet jouw schuld.
Waarschijnlijk zou ik het toch zelf hebben gedaan, uiteindelijk.
God weet dat ik het geprobeerd heb,
maar er was altijd iets,
een gedachte die zo mooi was om me te doen verdergaan.
Misschien is dat wel iets wat het brein bedenkt om te overleven.
Ja, misschien heeft jouw brein mij wel bedacht om je af te leiden van het feit
dat uiteindelijk je ogen zouden ophouden met knipperen
en je mond stopt met kauwen en je bloed niet meer rondpompt...
en je jezelf zal onderschijten.
En dat is het dan. - Nee.
Nee, dat is het niet.
Want dan zullen mijn organen zich onderschijten.
En dan zullen je cellen zich onderschijten
en dan zal al jouw stront zich vermengen met de stront van iedereen
tot er niets meer van jou overblijft, en dan was het dat.
Ik weet het niet, man.
Het klinkt vrij leuk,
dat iedereen z'n stront vermengt,
want dan zal op een dag een deel van jouw stront
een deel van mijn stront ontmoeten,
en dat is iets om naar uit te kijken, is het niet?
Je bent walgelijk.
Manny.
Manny, jij idioot.
Jij domme idioot.
Je ziet er uit als stront.
Ja. Jij ook.
Bedankt.
Hé..
Hank.
Daar is ze.
Oh, verdomme.
Nee, Manny, stil! Manny, stop met zingen!
Manny! Nee! - Hank, wat doe je?
Dit is thuis. - Nee!
Hiervoor hebben we toch gevochten, niet dan?
Nee! Nee. Oh, komaan...
Manny, dit is geen goed idee! - Toch, een geweldig idee.
Manny, laat me los!
Misschien kon je haar nu eindelijk aanspreken, Hank.
Nu kan je haar eindelijk tonen wat we voor haar maakten en het lied zingen”
Manny! Zwijg! Jij kent de echte wereld niet, Manny.
Wat als ze jou niet zien zoals ik jou zie?
Wat als ze dat doen?
Dat is belachelijk.
Van de eerste dag af dat we elkaar hebben ontmoet forceer je me,
doet me spugen, doe je me wenen.
Manny!
Hoe komt het dat ik jou zulke dingen dan niet zie doen?
Omdat ik bang ben.
Oké?
Omdat ik een bang, lelijk, waardeloos persoon ben.
Maar misschien is iedereen wel een beetje lelijk.
Ja, misschien zijn we allemaal wel lelijke, doodgaande zakken stront
en misschien volstaat één persoon die dat oké vindt
en dan zal de hele wereld dansen en zingen en scheten laten,
en iedereen zal zich iets minder eenzaam voelen.
Manny, je hebt er geen idee van hou leuk dat dat klinkt.
Hallo.
Ben jij verkleed voor Halloween?
Nee...
Nee, wij zijn alleen een beetje vuil en moe.
Wat is er mis met jouw gezicht?
Niets. We hebben alleen hulp nodig.
Mijn naam is Manny,
en dit is mijn beste vriend Hank.
Ik was dood, maar toen bracht hij me weer tot leven,
en we waren verdwaald in dat bos gedurende lange tijd,
maar we overleefden omdat ik speciale gaven heb.
Manny.
Dat is vies. - Nee.
Nee, dat is niet vies.
God, nee.
Niet bang zijn.
Je moet niet bang zijn. Het is oké.
Ik ben angstaanjagend, Hank. Ik denk dat ik er verkeerd aan deed.
Ik ben raar.
Manny, zeg dat niet. Ze begrijpt het gewoon niet.
Crissie?
Wat is er?
Crissie?
Crissie, ga naar binnen.
Wie ben jij? Wat doe je in mijn achtertuin?
Hij is Manny. Hij was dood.
Crissie, laat mama praten, oké?
Hij liep verloren in het bos. Hij heeft hulp nodig.
Wat?
Is dat waar?
Is alles in orde?
Wacht hier.
Zag je dat? Zo erg was het niet.
Zag je hoe ze naar me keek?
Ik ben hier niet zo goed in.
Nee. Nee, makker, jij bent de allerbeste. Oké?
Het spijt me, Hank.
Manny. Manny, doe niet dom.
Vertel Sarah alsjeblieft niet hoeveel ik van haar hield.
Manny.
Hé.
Hé. Manny.
Manny. Manny.
Manny.
Hier. Kom hier zitten, oké?
Ik heb om hulp gebeld.
Komaan.
Dit is zo helemaal raar.
Denk je echt dat hij dat lichaam zomaar gevonden heeft?
Die schaafwonden lijken me post-mortem te zijn onstaan
en de verkleuring van de onderbuik doen me denken aan iemand die van een brug sprong.
We vinden regelmatig hun lichamen aangespoeld op het strand.
Moet zijn waar hij hem vond, dus eigenlijk klopt het wel.
Wat doen ze nu met hem?
Hij zal enkele weken naar een mortuarium gaan
terwijl men tracht uit te vissen wie hij wel mag zijn
en als er niemand om het lichaaam komt vragen, wat men ook nooit doet,
zal de gemeente voor een begrafenis zorgen waarbij niemand zal opdagen
want natuurlijk kan het niemand iets schelen.
Hé.
Ja?
Ken ik jou niet? - Hé.
Manny, daar ben je. - Je komt me bekend voor.
Ben je klaar? We zijn hier weg binnen vijf minuten.
Dezze kant op. Draai je om. Deze kant op.
Opwindend, is het niet?
Ze gaan van jouw verhaal smullen. - Vind je iets op de telefoon?
Ze controleren het nu.
Daar is ze. - Is dat de telefoon?
Blijf hier staan. Nergens heengaan.
Het is in orde.
Ben jij de vader? - Ja.
We vonden je nummer in deze telefoon,
en er is geen enkele identificatie op het lichaam,
dus hebben we iemand nodig om het lichaam de identificeren.
Klaar?
Nee. Nee.
Het spijt me.
Ik wilde alleen maar checken of je in orde bent. Ben je in orde?
Dit moet zo overweldigend voor je zijn,
dus laat het me weten of je iets nodig hebt, oké?
Excuseer me, mevrouw, ik wil u iets tonen.
Kan u even met me meekomen?
Succes met je interview.
Ze vonden deze telefoon op het lichaam, en er zijn deze beelden.
Manny? Manny, Daar ben je.
Weet jij... - Dit is...
We gaan binnen enkele seconden.
Deze kant op. - Blijf vegen.
En omdraaien. Hier is de camera.
Nergens naartoe gaan.
U kent dus deze jongeman niet? - Nee, helemaal niet.
Kijk er recht in. Je vrienden gaan je dan zien.
Vijf, vier, drie, twee...
Bedankt, Jonathan. We zijn hier live
met de man die we enkel kennen als Manny...
Hé! Wat doe je daar, zoon? - een mand die de achtertuin in strompelde
van een Eastborough woning... - Ik ben niet Manny.
Jouw naam dan?
Mijn naam is Hank Thompson. - We staan hier bij Hank Thompson.
En dat is Manny.
Hij redde mij het leven door zijn verbazingwekkend lichaam
en hij heeft speciale gaven,
en dat is de enige reden waardoor ik hier nu sta
en ik laat hem niet van me wegnemen. - Oké.
Wacht. Wat gebeurt er?
Is dit jouw telefoon? Waarom sta ik in jouw telefoon?
Het spijt me.
Je leek me zo gelukkig, en ik was dat niet.
Wat is me...
Hé makker.
Hank, wat probeer je met me te doen? Wat zou je moeder ervan denken?
Ik denk dat ze blij zou zijn dat er iemand van me houdt.
Hank. Hank! Dat is een dood lichaam.
Ben je achterlijk? - Pa, zeg dat woord niet.
Nee! Manny!
Manny, waar ben je?
Crissie? Crissie!
Crissie!
Sorry, maat. - Meneer!
Meneer! Stop!
Hank! - Crissie!
Crissie, kom daaruit, nu!
Meneer, waar gaat u heen?
Ik heb je.
Komaan, blijf bij me.
Ik laat ze jou niet weghalen.
Ik laat hen jou niet zomaar naar een mortuarium brengen
en jou begraven in een anoniem graf.
Alsjeblief, ik wil dat je wakker wordt!
Hank!
Crissie! - Crissie!
Hank, waar ben je?!
Meneer, stop!
Meneer, u moet uit de rivier komen.
Wat is dit?
Oh, verdomme. Ze gaan alles zien.
Crissie!
Ik heb het echt verknald, is het nietI?
Het spijt me.
Ik wou je alleen maar
al de dingen van het leven geven die iedereen heeft
en alle dingen die ik dacht, niet te verdienen totdat ik je heb ontmoet.
En ze kunnen met ons lachen.
Ze zouden ons kunnen beschimpen
en ze kunnen denken dat we raar zijn, maar het maakt niet uit wat ze denken.
Alleen, alsjeblieft...
ga niet dood.
Hé.
Heb jij dat allemaal gemaakt?
Ja.
Wij deden dat...
samen.
En we zongen en we dansten...
Oh, mijn God.
Het was prachtig.
Ik wenstte dat jullie er allemaal konden bij zijn.
Ik wenstte dat jullie het allemaal hadden kunnen zien.
We moeten het hen gewoon laten zien.
Wat is me...?
Wacht.
Oh, Jezus.
Ik was dat.
Ik deed dat.
In orde, laten we gaan.
Manny.
Komaan.
Manny.
Komaan.
In orde, man, dat volstaat, oké?
Dat was ik niet. - Wat?
Wat is...?
Ondertitels: "Bère"